Πριν από την λήξη της σχολικής χρονιάς είχαμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε μαζί με την δεύτερη  σε ηλικία κόρη μας στην τελευταία εκδρομή που συνοδεύεται από γονείς,  την  καθιερωμένη τριήμερη εκδρομή της 6ης Δημοτικού στην Αθήνα.

Ωστόσο αυτό το άρθρο δεν αφορά μόνο την εκδρομή στην Αθήνα, αλλά και  πως «κατάφερα» να χάσω τις 328 φωτογραφίες που τράβηξα στο 3ήμερο

Δεν είναι υπερβολή να πω ότι για τους μαθητές της 6ης Δημοτικού αυτή η εκδρομή είναι το γεγονός της χρονιάς! Είναι η τελευταία τους εκδρομή πριν  να πάνε  Γυμνάσιο.

Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να σας πω ότι οι φωτογραφίες είναι δικές μου, αλλά δεν είναι. Δεν είναι γιατί συνέβη ένα  ατυχές ψηφιακό συμβάν στο κινητό μου που διέγραψε όλες τις φωτογραφίες από την κάρτα μνήμης, όλες όσες τράβηξα εκείνο το τριήμερο.  Περισσότερα για τις φωτογραφίες  όμως αργότερα.  Υπόσχομαι να σου πω και πως να μην σου συμβεί κάτι τέτοιο ΠΟΤΕ!

Αν έχεις διάθεση λοιπόν, έλα να  ταξιδέψεις μαζί μας κι ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η αναχώρηση

Το πρωί της παρασκευής, μιλάμε για νωρίς το πρωί, γονείς και παιδιά, όλοι γεμάτοι προσμονή ξεκινούν με μουσική υπόκρουση τις επιλογές των μαθητών και ένταση που σε προετοιμάζει για περιπέτεια.  Και μιλάμε για μεγάλη γκάμα μουσικού ρεπερτορίου και φωνές παιδιών να τραγουδούν τα σουξέ της εποχής και όχι μόνο.

Οι ώρες πέρασαν γρήγορα και η  πρώτη στάση μας στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο έγινε νωρίς το απόγευμα. Με πολύ ενθουσιασμό και γρήγορο βήμα γυρίσαμε σχεδόν όλο το πάρκο, ώστε να είμαστε στην ώρα μας στην δεξαμενή για το show  με τα δελφίνια.

Εντυπωσιαστήκαμε μικροί και μεγάλοι, κάθε τόσο αναφωνήματα : ααααααα! ωωωωωω! ουαου! Ήταν πράγματι πολύ ωραίο να βλέπεις τα κόλπα  και τις φιγούρες των δελφινιών που υπάκουγαν στις  οδηγίες των εκπαιδευτών. Ήταν αναμφίβολα μια αξέχαστη  και συνάμα μοναδική εμπειρία για όλους μας.  Το υπόλοιπο της ημέρας ήταν ελεύθερο μετά την τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, για να ξεκουραστούμε από το ταξίδι.

Κοινοβούλιο, Σύνταγμα και Εθνικός Κήπος

Την επόμενη μέρα τα παιδιά με τους εκπαιδευτικούς ( εδώ χωρίς γονείς) επισκέφθηκαν το Κοινοβούλιο, και αφού πήραμε μια πρώτη γεύση από την αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα ακολούθησε  μια βόλτα στον Εθνικό Κήπο και το Κολωνάκι.  Λίγο αργότερα επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία και με την συνοδεία μιας ξεναγού έγινε η περιήγηση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, με στάση για φωτογραφίες στο Καλλιμάρμαρο (Παναθηναϊκό Στάδιο ), που φυσικά δεν έχω. Μήπως να το χρησιμοποιήσω για αφορμή για να ξαναπάμε; Χμμμ, θα το σκεφτώ!

Ο Παρθενώνας και το Μουσείο της Ακρόπολης

Εννοείται ότι η ξενάγηση  έφτασε στον αρχαιολογικό χώρο του Παρθενώνα και στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Photo by Arthur Yeti on Unsplash

Η ξεναγός μας, η Μπάρμπαρα κατάφερε να μας εμπνεύσει τα συναισθήματα θαυμασμού και  υπερηφάνειας που ένιωθε κι εκείνη με τις λεπτομέρειες και τον ενθουσιασμό της για όλα  τα εκθέματα. Απέδειξε ότι ξέρει καλά την ιστορία του τόπου μας και έχει και τον τρόπο να μεταδώσει τις γνώσεις της. Μια καλή ξεναγός πραγματικά μπορεί να κάνει την διαφορά στο πως βλέπεις και βιώνεις έναν τόπο και πόσο καταλαβαίνεις την σημαντικότητα ενός χώρου ή ενός τοπίου.

Photo by Puk Patrick on Unsplash

Το Πλανητάριο και οι «Παράξενοι Κόσμοι»

Η επόμενη στάση μας ήταν στο Πλανητάριο όπου παρακολουθήσαμε ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν ‘Παράξενοι Κόσμοι».  Καταπληκτικός χώρος και εντυπωσιακά όσα ακούσαμε για όσα συμβαίνουν ακόμα στο σύμπαν μας.  Ζούμε σε ένα θαυμάσιο σύμπαν γεμάτο ζωή, χρώματα, ποικιλομορφία και τάξη. Μπροστά σε αυτή την εικόνα τα κατά τα άλλα σημαντικά μας προβλήματα μεταμορφώνονται σε ασήμαντα.

Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Το τρίτο σημαντικό γεγονός της ημέρας ήταν η επίσκεψη μας στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα  Σταύρος Νιάρχος. Φωτογραφίες μπορείς να δεις εδώ Αυτό ήταν που ανυπομονούσα εγώ προσωπικά να δω! Πολλά είχα ακούσει γι’ αυτόν τον χώρο και ήταν μόνο καλά σχόλια. Αυτό όμως που εγώ δεν θα ξεχάσω είναι η όψη της βιβλιοθήκης (  που βρισκόταν σε διαδικασία μεταφοράς από την Εθνική Βιβλιοθήκη), όλοι αυτοί οι όροφοι με τα βιβλία στους τοίχους. Αυτή η σιωπή που δεν είναι  ακριβώς σιωπή. Κάθισα στο αναγνωστήριο να απολαύσω αυτή την ατμόσφαιρα ηρεμίας. Αγαπώ τις βιβλιοθήκες από μικρό παιδί. Μπορούσα και ακόμα μπορώ, ώρες να περνάω μέσα  σε μια βιβλιοθήκη χωρίς να αναζητήσω τίποτα από τον έξω κόσμο. Αν υπήρχε ένα τέτοιο μέρος στην περιοχή όπου μένουμε, νομίζω ότι τα παιδιά μου θα λέγανε : ¨Πάμε να φωνάξουμε τη μαμά από τη βιβλιοθήκη για να φάμε». Καθόλου απίθανο σου λέω.

Στου Ψυρρή

Το ίδιο βράδυ το πρόγραμμα είχε ταβέρνα με ζωντανή μουσική Στου Ψυρρή. Μετά από μια τόσο  γεμάτη μέρα φαντάζεσαι ότι τα πιάτα  όλων αδειάσανε πολύ γρήγορα.  Για να ξεκινήσει ο χορός φυσικά. Εκείνο το βράδυ λοιπόν, έμεινα άφωνη για δυο λόγους. ο 1ος  γιατί η φωνή μου είχε κυριολεκτικά κλείσει από το κλιματιστικό  στο λεωφορείο, και ο 2ος λόγος γιατί αποτελούσε έκπληξη το παιδί μου που στο σπίτι, στο αυτοκίνητο ακούει μόνο ξένα τραγούδια ( ΜΟΝΟ ξένα όμως λέμε! ), να χορεύει από συρτό μέχρι τσιφτετέλι. Πάνε τα ξένα, πάει το Havana, ooh na na !

Τι γεμάτη μέρα ήταν αυτή! Συναισθήματα θαυμασμού, έκπληξης, χαράς, ενθουσιασμού, δέους, ανεμελιάς, υπερηφάνειας ( όχι μόνο εθνική, αλλά και γονεϊκή!).

Το Μουσείο της Παλιάς Βουλής

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, η  τελευταία μέρα  της εκδρομής μας, η επίσκεψη μας στο Μουσείο της Παλιάς Βουλής  ( Εθνικό Ιστορικό Μουσείο ) ήταν απρόσμενα συγκινητική. Συναντήσαμε ένα κομμάτι ιστορίας  που ζωντάνεψε μέσα από τα αντικείμενα εκθέματα. Από τα καθίσματα της Βουλής, το Σημειωματάριο του Λόρδου Βύρωνα που υπήρξε ποιητής και Φιλέλληνας, στις φορεσιές των Ηρώων του ’21, τα εκθέματα των οθωμανικών όπλων, και το πιο εντυπωσιακό για μένα ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΚΟΡΑΗ με το σημειωματάριο του και το πορτοφόλι του!

Η αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα

Η πανηγυρική αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα κάθε Κυριακή στις 11 το πρωί ήταν το κερασάκι στην τούρτα, ό,τι καλύτερο για το κλείσιμο της εκδρομής. Αξίζει πραγματικά να το δει κανείς. Την καλύτερη θέα στην Πλατεία Συντάγματος την έχει το γωνιακό  Public που στον τελευταίο όροφο έχει καφέ/ εστιατόριο. Φυσικά τις Κυριακές είναι κλειστό το κατάστημα αλλά κάθε άλλη μέρα είναι το ωραιότερο σημείο για πανοραμική θέα στο Σύνταγμα.

 Photo by George Kourounis on Unsplash

Η αφωνία μου και η επιστροφή

Αφού εφοδιάστηκα με καραμέλες λαιμού για την επιστροφή μπας και επανέλθει η φωνή μου και αποχαιρετίσαμε την Αθήνα, σκέφτηκα να εκμεταλλευτώ τον χρόνο της επιστροφής στο λεωφορείο και να κάνω ένα ξεκαθάρισμα στις φωτογραφίες μου, λίγη επεξεργασία, φωτισμός, περιθώρια, τα γνωστά.

Πόσο είχα εστιάσει στο να βγουν καλές οι φωτογραφίες, να κρατήσω τη στιγμή για να έχει όσο το δυνατόν  περισσότερες αναμνήσεις από την εκδρομή η κόρη μου αλλά κι εμείς. Έχασα  μήπως κάτι εστιάζοντας στις φωτογραφίες; αναρωτιόμουν.

Επεξεργάστηκα με την ησυχία τις φωτογραφίες μου, διέγραψα τις θολές, τις ομαδοποίησα σε ένα φάκελο που ονόμασα «Αθήνα 2018». 328 φωτογραφίες στο σύνολο τους.

Και μετά το σοκ

Και εκείνη τη στιγμή πέφτει η μπαταρία του κινητού μου. Όταν άνοιξα πάλι το κινητό μου ο φάκελος ακόμα έγραφε 328 φωτογραφίες αλλά δεν τις άνοιγε! Είχε γίνει  ήδη η μεταφορά στην κάρτα μνήμης και αυτό δυσκόλεψε την διαδικασία ανάκτησης τους.

Τι έκανα;

  1. Διατηρώντας όσο μπορούσα την ψυχραιμία μου, σύνδεσα το κινητό με τον υπολογιστή, μα ούτε από εκεί δεν φαίνονταν πουθενά. Ούτε καν ο φάκελος. Έψαξα σε όλους τους φακέλους. Άφαντες οι φωτογραφίες.
  2. Επισκέφτηκα τους ειδικούς σε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας για να με συμβουλέψουν τι θα έπρεπε να κάνω. Αποφάνθηκαν ότι έχει πρόβλημα η κάρτα μνήμης ‘ Συμβαίνουν αυτά, αστάθμητοι παράγοντες’ .
  3. Έψαξα και βρήκα έναν τεχνικό που να ασχολείται με ανάκτηση δεδομένων, ο οποίος έτρεξε ένα πρόγραμμα και βρήκε άλλες, ασήμαντες φωτογραφίες αλλά αυτές της Αθήνας πουθενά. Ούτε μια.

Πίκρα. Είχα ελπίδες για εβδομάδες μετά μήπως κάπου τις ανακαλύψω σκαλίζοντας ξανά όλους τους φακέλους,   όλα τα ψηφιακά άλμπουμ φωτογραφιών στο κινητό μου. Μάταιος κόπος. Μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ούτε μια. Ούτε ένα pixel Αθήνας.

Είναι λυπηρό να χάνονται τόσες φωτογραφίες, κάποιες αναντικατάστατες, όπως αυτές που βγήκε  η κόρη μου με τις φίλες της. Εύχομαι να μη σου συμβεί ποτέ να χάσεις φωτογραφίες από τις όμορφες στιγμές της ζωής σου ή της οικογένειας σου.

Δεν αρκεί  όμως μόνο να το ευχόμαστε εγώ κι εσύ.

Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις για να  αποφύγεις τέτοιου είδους ψηφιακά ατυχήματα.

  1. Μπορείς να ενεργοποιήσεις το αυτόματο backup, από τις ρυθμίσεις του κινητού σου. Τα περισσότερα σύγχρονα κινητά έχουν αυτή την  επιλογή λειτουργίας αλλά πρέπει να την επιλέξεις, δεν είναι  εντελώς αυτόματη.
  2. Να αποθηκεύεις τα αρχεία σου στο Google Drive  ή στο Icloud, εφόσον όλα τα κινητά πια είναι συνδεδεμένα με ένα gmail, είναι η πιο εύκολη λύση. Ένα ακόμα πλεονέκτημα αυτής της επιλογής είναι ότι έχεις πρόσβαση στις φωτογραφίες σου από κάθε συσκευή που είναι συνδεδεμένη με το  emai  σου, π.χ. ο υπολογιστής σου. Αυτό σημαίνει  ότι δεν χρειάζεσαι να τις μεταφέρεις με καλώδιο στον υπολογιστή και επίσης ότι και να γίνει σε όποια συσκευή, παραμένουν άθικτες στο Google Drive μέχρι να τις διαγράψεις εσύ. Καλό;

Μακάρι να τα ήξερα αυτά πριν αναχωρήσουμε για την εκδρομή. Θα είχα δικές μου φωτογραφίες να συνοδεύουν το κείμενο αυτό. Φυσικά δεν θα ήταν τόσο επαγγελματικές, αλλά θα ήταν και πολλές άλλες στιγμές.

Αρκεί που έμαθα πως να προστατεύω τις φωτογραφίες μας στο μέλλον.

Οι φωτογραφίες  λοιπόν που συνοδεύουν το κείμενο  όπως θα έχεις προσέξει από την αναφορά πηγής κάτω από την φωτογραφία δεν είναι δικές μου, αλλά από ιστοσελίδα που διαθέτει δωρεάν τις φωτογραφίες  στο κοινό.

Δεν υπάρχει υποχρέωση για αναφορά της πηγής, ωστόσο θεωρώ σωστό να δώσω credit  στους δημιουργούς :

Photo by Puk Patrick on Unsplash    ( Παρθενώνας )

Photo by George Kourounis on Unsplash    ( Σύνταγμα )

Photo by Arthur Yeti on Unsplash     ( Ερέχθειο )

Σας ευχαριστώ!

 

Στο μεταξύ, αφού έχω μάθει πια να αποθηκεύω σωστά τις φωτογραφίες μου, θυμίζω στον εαυτό μου να ζω την κάθε στιγμή, να απολαμβάνω κάθε μέρα γιατί τελικά, αυτά μένουν.

Όμορφες στιγμές. Ανεπανάληπτες αναμνήσεις. Πολύτιμες εμπειρίες.

Να περνάς όμορφα στις εκδρομές σου και να ζεις την κάθε στιγμή.

 

Μαρία

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ: